( 1 ) 2 . امام صادق عليه السّلام فرمود : بهترين مردم كسى است كه هر گاه خوشحال و يا بدحال شد اثر آن در چهره‌اش ديده نشود . ( 2 ) 3 . فرمود : مؤمن چگونه ادعاء ايمان دارد در حالى كه خود را در انظار تحقير مىكند و از زندگى خود رضايت ندارد و از آنچه براى او مقدر شده خشمگين مىشود در صورتى كه خداوند بر وى حكومت مىكند و سرنوشت او را در دست دارد ، هر كس به آنچه خدا داده راضى باشد من ضمانت مىكنم كه خداوند دعاى او را اجابت كند . ( 3 ) 4 . فرمود : خداوند هر چه براى مسلمانان مقدر كرده براى او خير است ، اگر چيزى از وى منع كند خيرش در آن مىباشد و اگر همه روى زمين را به او دهد باز خيرش در آن است . ( 4 ) 5 . از حضرت رضا عليه السّلام سؤال شد مقصود از كنز يتيم كه در قرآن مجيد در داستان حضرت موسى عليه السّلام وارد شده چيست ؟ فرمود : آن گنج لوحى بود از طلا و در آن نوشته شده بود : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم لا إله الا اللَّه محمد رسول اللَّه عجبت لمن أيقن بالموت كيف يفرح و عجبت لمن ايقن بالقدر كيف يحزن و عجبت لمن رأى الدنيا و تقلبها كيف يركن اليها . » شگفت دارم از كسى كه يقين به مرگ دارد چگونه خوشحالى مىكند ، و تعجب مىكنم از كسى كه به مقدرات عقيده دارد چگونه محزون مىگردد و تعجب دارم از كسى كه تغيير دنيا و حوادث و گرفتارى آن را مىداند چگونه به آن تمايل مىكند و به آن اعتماد دارد و سزاوار است براى كسانى كه از خداوند غفلت دارند در صورتى كه روزى آنها اندكى تأخير شد ناراحت نباشند و خداوند را مسئول نقصان روزى خود قرار ندهند . ( 5 ) 6 . حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند هر چه براى مؤمن مقدر كرده خوب است چه از وى خوشش بيايد و يا از آن تقدير بدش آيد ، اگر او را مبتلا كرد كفاره گناهانش مىشود و اگر چيزى به او بخشيد و گرامى داشت اين يك بخشش است و تعجب دارم مؤمن چگونه از آنچه براى او مقدر شده راضى